یک ایرانی معمولی

ایرانی معمولی بودن یعنی اینکه حق ندارین آدم معمولی باشین! نه تنها تو ایران…هیچجای دنیا همچین حقی ندارین!! یعنی یا باید خیلی خوب باشین یا خیلی بد!‌ عجب پارادوکسی! موضوع اینجاست که چیزی که ما تو ایران بعنوان معمولی میشناسیم درواقع زیرخط گرسنگی تو کشورای پیشرفته محسوب میشه! آدمای معمولی مثل من و شما و احتمالا هشتاد درصد مردم ایران حق زندگی ندارن! فقط حق دارن توهم زندگی کردن بزنن! ماها حتی انداره یه تبهکار آمریکایی یا اروپایی هم ارزش و اعتبار نداریم!

مثلا قیافه آفیسر وزارت‌خونه‌ها وقتی یه قاتل آمریکایی میبینن احتمالا اینه 😳
ولی وقتی یه دانشجوی معمولی ایرانی میبینن واکنششون اینه 😱

بذارین بطور خلاصه بگم! ما بدنیا اومدیم که زندگی نکنیم و نمیریم و ببینیم که بقیه زندگی میکنن وقتی ما درحال پاره شدن از وسط به دو نیم هستیم!

حالا میپرسین آدم معمولی یعنی چی؟ یعنی قشر متوسط…همینایی که کل داراییشون تو یک سال اخیر ارزشش شد یک دهم…همینایی که نخبه و نابغه و مخترع نیستن ولی حرفه و استعداد دارن و خوب هم کار میکنن..اینایی که مغز المپیادی ندارن ولی فارغ‌التحصیل دانشگاهن…اینایی که شاید بلد نباشن و روابط کافی برای تجارت‌های میلیاردی نداشته باشن ولی برای بهتر کردن زندگیشون دست و پا میزنن..اینایی که آقازاده و رانت‌خوار نیستن، شخصیت‌های برجسته هنری و ورزشی نیستن، فعالین سرسخت حقوق‌بشر نیستن..کسایی که انقدرم تو دردسر نیافتادن که یکی دوبار پاشون به زندون باز بشه یا شلاق بخورن یا تهدید به مرگ بشن ولی شده گشت بگیرتشون شده تعهد بدن شده تو خیابون دعوا کنن..

یعنی کسایی که نه کشور خودمون میخوادشون نه هیچ کشور دیگه‌ای!

قبلا حس میکردم فقط تو ایران وقتی کاری به کار کسی ندارم و دارم راهمو میرم یه مجرم هستم که هرلحظه ممکنه به دلایل خیلی تخیلی پلیس بهم حمله کنه ولی بعد اینکه اومدم اینجا دیدم نه! این احساس ربطی به درون و بیرون ایران بودن نداره ربطش به ایرانی بودنه!
ایرانی معمولی بودن مخصوصا!

حالا نمیدونم مارو معمولی بار آوردن یا خودمون معمولی شدیم ولی ماها نباید رویاهای بزرگ داشته باشیم چون از هر طرفش بگیریم یه جای دیگه‌ش وا میره!

معمولیای بدبخت همیشه بلاتکلیف همیشه مضطرب همیشه در حسرت!

بخوان جای خوب ادامه تحصیل بدن رزومه خیلی خیلی قوی آکادمیک میخوان…معمولیا ندارن!

بخوان مهاجرت کاری کنن باید با مراجعین کشورای اروپایی که تو کمپانیای خیلی بزرگ و معتبر کار کردن رقابت کنن!

بخوان سرمایه‌گذاری کنن متاسفانه انقدر ارزش پولشون اومده پایین که با کل زندگیشون میتونن یک ماه برن تور اروپا و فوقش یه خونه تک خوابه تو ترکیه بخرن مثلا! معمولیارو میگما میلیاردرارو نه!

بخوان پناهنده بشن با اینکه کشورشون تو کل دنیا بعنوان یکی از ترسناکترین مکانها برای زندگیه ولی هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای برای افسر مهاجرت ندارن 🤷‍♀

بخوان بمونن ایران اقتصاد و جامعه و امنیت و آرامش ریده!

خلاصه که ما بدنیا اومدیم زجر بکشیم بریم…شایدم اینجا جهنم زندگی قبلی ماست! من یه ایرانی معمولیم که هرچی بیشتر دست و پا میزنم کمتر به یه زندگی معمولی و متوسط تو یه کشور نسبتا خوب نزدیک میشم!

من اگه حق انتخاب داشتم هیچوقت تو ایران بدنیا نمیومدم…ولی حتی حق انتخاب هم نداشتم! شما به بچه‌های احتمالیتون این حق رو بدین و اقلا یک‌بار جای اونا فکر کنین! دوس دارن تو ایران به دنیا بیان؟

4 thoughts on “یک ایرانی معمولی

  1. میکییییی من بالاخره موفق شدم وبلاگت رو باز کنم😍😍😍😍
    آخ که حرف دل مارو بدی!!!منم بنظرم چه تو ایران باشیم چه مهاجرت کنیم رنگ خوشالی و خوشبختی رو نمی بینیم!!!حق زندگی خوب با ایران بدنیا اومدن ازمون گرفته شد😔😔

    Like

  2. منم یک ایرانی معمولی هستم و هیچ بچه ای توی ایران از طریق من به دنیا نخواهد امدددد

    Like

    • دنیا به آدمهای بافکری مثل تو نیاز داره که بدونن درست نیست بخاطر خواست و علاقه خودشون به موجودی زندگی بدن که میدونن خوشحال نخواهد بود 🙏👏👏🌺

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s