اصول و آداب آشنایی!!

امروز میخوام در مورد مبحث جنجالی آشنایی دختر و پسر حرف بزنم! چیزایی که مینویسم حاصل تجربه و مشاهدات چندین ساله تو ترکیه و در ارتباط با ایرانیاست..تو ایران احتمالا بخاطر دلایل خیلی زیاد یا این نوع روابط و آشناییها عادی بوده یا من بهشون توجه نکردم یا اصلا ندیدم نمیدونم!

اول یه سری اصول رو میگم بعد بریم سر مشاهدات وحشتناکم!

اصول شروع آشنایی

احساس اولیه

بنابر مقاله‌ای که تو وبلاگ الیت دیلی خوندم، قبل ازینکه بخواین از یک نفر درخواست کنین که با شما قرار بذاره باید دو تا سه روز باهاش حرف بزنین..البته یادتون باشه وقتی با یک نفر میخواین حرف بزنین باید بدونین که شخصی تو زندگیش هست یا نه؟ و اگه نیست، آیا اصلا این شخص از شما خوشش میاد؟ دلش میخواد با شما آشنا بشه یا بیشتر شما رو بشناسه؟ یا شما فقط دارین خودتون رو بهش تحمیل میکنین؟
اصولا آدما اگه تا حدی دقت کنن میتونن متوجه بشن که شخصی تمایل به شناختنشون داره یا نه!

تکستینگ

اینجاست که وارد مرحله تکستینگ میشین..یا اگه همدیگه رو میشناسین از نزدیک و زود به زود همدیگه رو میبینین میتونین تو محیطی که با هم برخورد میکنین احوالپرسی مختصری داشته باشین و یک قدم اینو فراتر ببرین..
شناخت اولیه با سوالاتی در مورد کلیات زندگی یک نفر بدست میاد..مثلا اهل کجایی؟ کجا درس میخونی؟ شغلت چیه؟ به چه فعالیتایی علاقه داری؟ چیزایی که اگه یه غریبه رندوم از آدم سوال کنه ممکنه آدم عصبانی بشه و بگه بتو مربوط نیست! بنابراین اگه شما هم با همچین واکنشی روبرو شدین بهتره همونجا ارتباط رو قطع کنین چون یعنی طرف مقابل علاقه‌ای به شما نداره!
یکی دو روز بعدی میتونین در مورد اینکه روزش رو چطوری گذرونده و از صبح چیکارا کرده یکم بیشتر صمیمیت برقرار کنین و نشون بدین که براتون مهمه!
بعد از چند روز میتونین ازش بخواین که باهاتون بیاد سر قرار یا به اصطلاح دِیت کنین..

قرار اول

دوستان اینو درنظر داشته باشین که اگه مراحل بالا رو طی کردین و رسیدین به مرحله دعوت، این یه دِیت رسمیه! یعنی شما نسبت به بقیه روند این ماجرا دیگه مسئول هستین! فرقی نمیکنه دختر باشین یا پسر ولی وقتی یه نفر رو جایی دعوت میکنین (که البته بیشتر مردا دعوت میکنن) و بنا بهر دلیلی احساس کردین که این شخص برای شما مناسب نیست یا اون از شما خوشش نیومد یا هر چیز دیگه‌ای، شما دیگه حق ندارین غیبتون بزنه! مثل یه آدم بالغ میتونین و “باید” دلایلتون رو بطرف مقابل بگین و اعلام کنین که از شناختنش خیلی خوشحال شدین ولی بهتره بعد ازین رابطه در حد دوستی بمونه
اینا جزو آداب معاشرت و برقراری ارتباطه! بچه‌ بازی‌هایی مثل بلاک کردن، رفتن و تا چندماه دیگه بی‌خبر گذاشتن، برگردوندن رابطه به مرحله قبلی جوری که انگار هیچ پیشرفتی توی رابطه اتفاق نیفتاده، اینا همش خارج از حیطه آداب یه رابطه‌س..

فرست دیت یا قرار اول خیلی مهمه! بهناز رو خیلیاتون میشناسین. (پروفایلش رو لینک کردم رو اسمش کلیک کنین تا صفحه اینستاشو ببینین) در مورد آداب لباس پوشیدن، انتخاب مکان و خیلی اصول دیگه‌ای که باید تو قرار اول رعایت بشه توضیحات کاملی داده بود علاوه بر اینکه تو هر کشور و فرهنگی این فرق میکنه! چیزی که همه جای دنیا یکیه اینه که قرار اول مهمترین اتفاق دوران آشناییه بنابراین نباید دیر کنین! نباید نامنظم لباس بپوشین! نباید مثل دوست سربازیتون با دیتتون برخورد کنین و مثلا دوستاتون رو هم دعوت کنین که دور هم باشین! نباید جای شلوغ و پرسروصدا قرار بذارین!

نکات مهم قرار اول

مهمترین اصلی که باید رعایت کنین اینه که به طرف مقابل نشون بدین برای شما مهم و خاصه و شما قصد دارین بیشتر و از نزدیک بشناسینش.
چیز مهمتری هم که هست اینکه فاصله فیزیکی مناسب رو رعایت کنین! اگه تو مود خوبی بودین دست همو بگیرین و موقع خدافظی یه روبوسی بکنین (مثلا دست دادن با شخصی که قرار گذاشتین رابطه رو شبیه قرار کاری و مشتری و فروشنده میکنه! دست ندین! روبوسی خیلی مودبانه‌تره!) ولی اینکه بخواین هی کنارش بشینین دستتونو بندازین دور گردنش بی ادبی و نشونه بی‌نزاکتی شماست! مگه اینکه مثلا سالهاست همدیگه رو میشناسین و از دور عاشق همین و بعد از چندسال بهم اعتراف کردینو ازین افسانه‌ها!
بعد از دیت اول اگه هر دو طرف از خودشون تمایل برای ادامه نشون بدن یعنی این رابطه بطور رسمی شروع شده و دیگه دو نفر تصمیم میگیرن که چطور پیش ببرن..میخوان خیلی زود صمیمی بشن میخوان خیلی رمانتیک باشن یا هر چیز دیگه‌ای! ولی برای اینکه به همدیگه این اطمینان رو بدن که راغب هستن رابطه رو ادامه بدن بهتره که قرار دیت دوم رو هم بذارن!
الان برسیم به چیزایی که من دیدم!

چرا ما نمیتونیم؟

این چیزایی که نوشتم اصول آشنایی و وارد رابطه شدن با یه شخصه..فرهنگ ما که متاسفانه یا خوشبختانه الان ده سالی هست یه حالت گذار داره و همه گیجن که بالاخره جامعه ما عرفش سنتی بود یا مدرن؟ یکم مرزهای آداب و اصول جابجا و حتی محو شده! روابط قایمکی گذشته کیفیت قایمکی و هولهولکیش رو حفظ کرده ولی اینبار تو مکان‌های عمومی!

من نمیدونم افرادی که از کشورشون میان بیرون در کنار تمام چیزهایی که یاد میگیرن آیا اینم یاد میگیرن که دیگه تو خیلی مسائل بهتره اصول و آداب رو رعایت کنن یا نه! ولی تو نود درصد مواقع چیزایی که با چشم دیدم یا از بقیه شنیدم اینجوری بوده:

فجایع و اشتباهات بزرگ برای شروع رابطه

شروع با تماس فیزیکی

پسرا اغلب بدون اینکه حتی بدونن دختری که ازش خوششون اومده کسی تو زندگیش هست یا نه، بدون اینکه از احساس متقابل اون دختر به خودشون مطمئن باشن و حتی بدون اینکه بدونن دختر تمایلی داره کلا رابطه داشته باشه یا نه، مراحل اول و دوم رو اسکیپ میکنن و وارد مرحله سوم میشن! انگار مثلا بجای اینکه وقتی وارد خونه میشی اول وارد محوطه بشی، در ساختمون رو باز کنی، در خونه رو باز کنی و وارد خونه بشی، یه تونل زیرزمینی بکنی از بیرون محوطه وارد آسانسور بشی بری جلوی در خونه!

روی سخنم یا بیشتر مردهای ایرانیه که تو هرچی کم داشته باشن تو اعتماد بنفس هیچی کم ندارن! دوستای عزیزم همونقدر که شما حق انتخاب دارین، اون دختری که انتخابش کردین هم حق داره شما رو انتخاب کنه یا نکنه! میتونه از شما خوشش بیاد یا نیاد! شمارو بخواد یا نخواد! شما نمیتونین قبل ازینکه از خودش سوال کنین، باهاش قرار بذارین و مطمئن بشین، جوری که انگار این دختر هیچ گزینه‌ای جز قبول شما نداره، یهو بی مقدمه تو خیابون دستشو بگیرین یا تو اتوبوس انقدر بهش نزدیک بشینین و دستتونو بندازین دور شونه‌ش انگار صدساله شوهرشین! اسم این کار مزاحمته نه ابراز علاقه! اگه از کسی خوشتون میاد، بجای اینکه با تماس‌های نفرت‌انگیز فیزیکی سعی کنین متوجه موضوع بکنینش اول ببینین اصلا این دختر نظرش در مورد این موضوع چیه! چرااا تحمیل میکنین خودتون رو؟؟ ببخشید یکم عصبانی شدم چون این موضوع خیلی رو اعصابمه! بلانسبت تمام خواننده‌های خوبی که مطمئنم اینجوری نیستن 😁

نتیجه این رفتارها چیه؟

اینو بگم که این نوع ارتباط برقرار کردن یا سعی کردن تو شیرفهم کردن طرف مقابل به علاقه شما چیزی جز نفرت، انزجار و تمایل شدید به دوری و دیگه ندیدن شما به اون دختر القا نمیکنه! تا حالا هیچ دختری رو ندیدم بگم فلان همکارم که تا حالا یک کلمه باهم حرف نزدیم یهو پرید بغلم کرد و من عاشقش شدم!

فرار از تعهد و توهم ازدواج

مورد بعدی ترس آقایون از تعهد! من کاملا درک میکنم تو شرایط سخت اقتصادی، زیر بار تعهد رفتن برای ازدواج تصمیم خیلی سخت و پیچیده‌ایه و نمیشه باهرکی آشنا شد قرار و مدار ازدواج گذاشت ولی لطفا فکر نکنین تمام دخترا هم به هرکی که باهاش حرف میزنن بعنوان گزینه ازدواج نگاه میکنن! یه دید کلی وجود داره که کلا تمام دخترا فقط دنبال ازدواجن و تمام پسرا باید فرار کنن! خوشبختانه تو دورانی که بیشتر دخترها هم استقلال مالی دارن مطمئن باشین خودشونم دنبال دوبرابر کردن مشکلاتشون نمیگردن! شرایط اقتصادی همه معلومه! یعنی دست از این توهم بردارین که اگه دختری شما رو دوست داره یا بهتون لیخند زده تور ازدواج براتون پهن کرده! نه اتفاقا! دقیقا به همون دلایلی که شما از ازدواج فراری هستین، دخترا هم ممکنه ازش فراری باشن و سعی کنن تا جای ممکن عقب بندازنش! و قبول کنین که دخترا به نود درصد کسایی که باهاشون حرف میزنن هیچوقت بعنوان گزینه ازدواج نگاه نمیکنن برای همین خیالتون راحت!

رابطه واقعی یا جدی؟

خب حالا بریم سر مساله آخر! تفاوت رابطه کامل و واقعی با رابطه جدی! البته بنظر من اینا فرقی ندارن ولی باب شده رابطه جدی به رابطه‌ای میگن که قراره به ازدواج ختم بشه!

من معتقدم یه رابطه باید واقعی باشه چه به ازدواج ختم بشه چه نشه! چه طولانی مدت باشه چه کوتاه مدت! روابط جزو جدایی نشدنی زندگیای همه ما هستن که باعث میشن کلا تجربه بدست بیاریم، خودمونو و آدم مقابلمون رو بشناسیم و رشد کنیم…زمان و انرژی براش میذاریم و طبیعیه که هیچکس دوس نداره وارد رابطه الکی بشه! چیزی که اینجا به وفور دیدم هم دخترها هم پسرا مخصوصا قشری که اقامت موقت (دانشجویی یا توریستی) دارن وارد روابط عجیب غریب بی سروته و پوچ میشن به این بهونه که تکلیفمون مشخص نیست فعلا خوش باشیم! یعنی چون نمیدونن اینجا موندنی هستن یا رفتنی نمیخوان تعهدی به کسی داده باشن و روابطشون اینجوریه که هروقت جایی مهمونی باشه یکی رو میبرن خوش میگذرونن و بعد دو سه هفته میگردن و بعد خدافظ بعدی!
من نمیتونم بفهمم چرا آدما برای خودشون ارزش قائل نیستن! لازم نیست دو نفر تا ابد کنار هم باشن! لازم نیست آینده‌شون قابل پیش‌بینی باشه که کنار هم باشن و همدیگه رو دوست داشته باشن! حتی اگه یک ماه قرار باشه طول بکشه یه رابطه، بنظرم باید درست و با کیفیت باشه…رابطه‌ای که چیزی به آدم اضافه کنه…واقعی و کامل! شاید اون دو نفر یک ماه رابطه خیلی خوبی داشته باشن و بعد برای همیشه ازهم جدا بشن ولی خیلی بهتر از رابطه‌های نصفه‌نیمه‌ایه ‌که چندین ماه طول میکشه و آخرش با دعوا و ناراحتی و افسردگی تموم میشه!

جمع‌بندی!

خلاصه که دوستان! الان نه زمان قاجاره که دختر حق انتخاب نداشته باشه و به اولین خواستگار بله بگه و کل هدفش از زندگی ازدواج باشه، نه وقت و انرژی و اعصاب آدما مفت و بی ارزشه که با روابط ناقص هدرش داد و نه ما قماش اعلاییم که فکر کنیم به یکی چشمک بزنیم عاشقمون میشن پس یهو خودمونو به یکی تحمیل کنیم!

واقعا فکر میکنم درک و فهم و سواد عمومی جامعه به حدی رسیده باشه که این مسائل پیش‌پا افتاده رو یاد بگیریم و منابع بی‌شماری به راحتی پیدا کنیم برای خوندن!

فحش ندین اعصاب ندارم 😁

در آخر اینکه هرکی بیاد فحش بده میفهمم از همین دست آدماس 😑 خداروشکر اینستا نیست وگرنه سر این پست هزاران تا فحش میخوردم 😂

2 thoughts on “اصول و آداب آشنایی!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s