ولنتاین و هزار و یک سودا!!

سلام👋
ما ایرانیا کلا متولد شدیم تا به همه چی واکنش نشون بدیم منم اومدم واکنش خودم رو نسبت به ولنتاین نشون بدم! البته شاید فقط ما نیستیم و بقیه هم اینجوری هستن ولی دوستای غیر ایرانی که من دارم هیچکدوم درمورد ولنتاین اینهمه فلسفه نبافتن! همشون با عشقشون رفتن یه جایی و عکس دوتاییشونو گذاشتن که منم اصلا حسودیم نشد که چرا آقای الف اینجا نیست! چون اصلا وقت نداشتم حالا میگم چرا!
ما ایرانیا به چی واکنش نشون میدیم؟ به همه چیز! یکی با مامانش عکس میذاره میگیم عزیزم شاید یکی مامان نداره چرا دلشو خون میکنی؟ یکی ولنتاینو تبریک میگه میگیم‌ عزیزم ولنتاین که مال ما نیست غرب‌زده بی هویت مال ما سپندارمزگانه! یکی هم که میگه من ولنتاین نمیخوام سپندارمزگان میخوام بهش واکنش نشون میدیم که خیلی خب حالا بذار مردم خوش باشن..یکی میگه آقا اینهمه مصرف‌گرایی و از خودبیخود شدن یعنی چی؟ چرا اینهمه چیزای گرون میخرین مگه اصلا این روز برای این نیست که دو نفر که همو دوست دارن کنار هم باشن؟ به اونم واکنش نشون میدیم و میگیم نمیخواد تو یکی ادای روشنفکری دربیاری چنوقت پیش جلوی در فخری خانوم دیدیمت که واس نذری گرفتن داشتی زیر دست و پا تلف میشدی! یکی ولنتاینو به تمام دوستا و فامیل و کلا هر موجودی که بنظرش دوس داشتنی بیاد تو فضای مجازی و بشکل عمومی تبریک میگه و به اونم میگیم عزیزم! امل نباش ولنتاین فقط برای عشاقه اگه سینگلی دهنتو ببند و مارو نگاه کن چشمت دربیاد!
خلاصه اینکه جامعه ما پر شده ازین کنش‌ها و واکنش‌ها از ریزترین تا بزرگترین مسائل…حالا موضوع حساسی مثل ولنتاین که دیگه جای خودشو داره…امروز که بعد از هشت ساعت راه رفتن‌ روی کف اتوبوس ولو شدم و از خستگی و بیخوابی و گشنگی داشتم اون نور سفید رو میدیدم، همزمان به این فکر میکردم که چرا! چرا فقط ما اینقدر به همه چی حساسیت داریم! چرا ما اینقدرررر دنبال ایراد و اشتباه تو کارا و رفتارای بقیه‌ایم!
فک میکنم یه دلیلش این باشه که هیچکس تو دنیای واقعی و برای امور خیلی مهم مثل انتخابات و تصویب قوانین و حتی تو اسکیِل کوچیکتر حتی تو دانشگاه هیچکس به نظر و حرف و نقد ما هیچ ارزشی قائل نیست..ولی بالاخره ما هم یه شخصیتی داریم! ما هم آدمیم اینهمه زحمت کشیدیم که روشن فکر بشیم اینهمه به زور کتاب خوندیم اینهمه با گریه دانشگاه رفتیم که چی؟ که بشیم روشنفکر و بتونیم دیگه تو تمام مسائل باربط و بی‌ربط نظر کارشناسی ارائه بدیم!
دلیل دومشم فک میکنم اینه که یه احساس مسئولیت سنگین میکنیم درقبال اصلاح جامعه‌ای که بجز ماها بعنوان اینیدیجوال‌ها هیچ نهادی به فکرش نیست! یعنی ما بصورت خودجوش شدیم پرچمدار فرهنگ‌سازی و یک تنه با هر فکر و عقیده و سبک زندگی که دقیقا مثل ما نباشه میجنگیم تا ثابت کنیم حتما اشتباه میکنه!
اگه فکرتون گیر کرده اونجا که من چرا داشتم میمردم امروز عکس پایینو که مسیر رفت و آمد امروز منو نشون میده نگاه کنین تا یکم خوابتون بپره منم بقیه واکنشمو نشون بدم! قضیه‌شم‌این بود که چنتا کار با چن نفر داشتم و همشو انداختم یه جا و خلاصه بیشتر از ده بار مترو و اتوبوس عوض کردم و ده ساعت بیرون خونه بودم که هشت ساعتش فقط تو راه بود اون دو ساعتم یه چایی خوردم و یکم تو سفارت معطل شدم و سعی کردم یکی از دوستامو که تازه برای دکترا ثبت‌نام کرده بود از زندگی و درس و کار ناامید کنم! اگه واکنش‌گر هستید لطفا مسئولیت‌پذیر باشین و اجازه ندین کسی خوشحال باشه با زندگیش خلاصه! از هرجا شده یه ایرادی بگیرین براش!

خب دیدین چقدر خسته شدم؟ انقد که دیگه یاد دوری از آقای الف نیفتم و غصه نخورم امروز خودمو مشغول کردم! الانکه اینو مینویسم سرگیجه دارم ولی نمیدونم بابت برنامه شلوغ امروزم بود یا از دیدن هزاران پست شامل بادکنک قلب قرمز که هرچی میومدم پایین تموم نمیشد!
گفتم بیام منم نظرمو بگم از قافله عقب نمونم بالاخره!
میخواستم بگم من شخصا از کادو گرفتن نفرت دارم و ترجیح میدم هیچوقت هیچکس برام کادو نگیره ولی همونقدر کادو دادن رو دوس دارم و کلا وقتی جیبم یکم پر باشه دوس دارم برم همینجوری برای هرکی که دوسش دارم کادو بخرم!
امسال سومین سالیه که آقای الف ولنتاین منه! اصولا منم موافق این تفکرم که دوس داشتن روز خاص نداره ولی اگه شما هم همیشه مشغول باشین و وقت هیچکاریو نداشته باشین کم کم حس میکنین اینکه یه روزی به یه بهونه‌ای مجبورتون کنه کنار هم باشین و فارغ از هرکار و مشغله ذهنی ازینکه همدیگه رو دارین خوشحال باشین چیز خوبیه..حالا میخواد ولنتاین باشه میخواد سالگرد آشناییتون باشه میخواد سپندارمزگان یا سو‌نای باشه..مثل همیشه با چشم‌و‌هم‌چشمی و مصرف‌گرایی شدید مخالفم حتی تو این سه سال فقط یک‌بار روز ولنتاین واس هم کادو گرفتیم اونم وقتی بود که جفتمون دانشجو و بدبخت بودیم و برای همدیگه چیزاییو که لازم داشتیم گرفته بودیم!
ولی خب..حالا که امروز یا هر روز دیگه‌ای اسمش روز دوس داشتنه بیاین یبارم که شده واکنش نشون ندیم و بذاریم هرکی هرجوری خوشحاله جشن بگیره! یکی دوس داره به مامانش عشق بورزه یکی به گربه‌ش یکی به دخترش یکی به شوهرش یکی به دوستاش..یکی‌دوس داره کاملا خصوصی جشن بگیره یکی دوس داره هم کاملا عمومی باشه و خوشحالیشو همه‌جا جار بزنه و با بقیه قسمت کنه یکی دوس داره درامد یک سالشو بده کادو بگیره! خلاصه اینکه انرژی واکنش‌ها به این یه روزو انتقال بدیم به مسائل مهمتر روز و بذاریم امروز و چندروز دیگه تو سال هرکی هرجور عشقش میکشه عشق کنه!
واکنش منم تموم شد میرم بخوابم 😒

4 thoughts on “ولنتاین و هزار و یک سودا!!

  1. اعتراف میکنم خودم یکی از این افراد بودم البته راجب خودم. یه خود کنترل گری خاصی داشتم. ینی هیچ وخ نمیتونستم یه عکس با مامان بابام بذارم و به این فک نکنم که نکنه یکی مامان بابا نداشته باشه و ناراحت شه
    یا اینکه نکنه من از خوشیم عکس بذارم و فلانی روز ناراحتی داشته باشه.
    خیلی سخت بود کم کردن حسم. ولی امسال موفق شدم به این نتیجه برسم که واکنشهای دیگران به من ربطی نداره. همونطوری که واکنشهای من واسه اونا اهمیتی نداره😂خلاصه یه کم آرومترم الان و از ولنتاینم با دوستم عکس گذاشتم😂😂

    Like

    • دقیقا..تا وقتی آزاری به کسی نمیرسونیم و توهینی به کسی نمیکنیم یا یه تفکر اشتباه رو رواج نمیدیم میتونیم آزاده فعالیت کنیم!

      Like

    • دقیقا! منم فکر میکنم تا وقتی به کسی آزاری نمیرسونیم یا تفکر اشتباهی رو رواج نمیدیم یا به کسی توهین نمیکنیم میتونیم آزادانه احساسات خودمونو بروز بدیم یا اقلا جلوی بقیه رو نگیریم!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s