اینستاگرام، بلای جون یا فرشته نجات؟

چندسال پیش یه دوستی داشتم که پایان‌نامه کارشناسیش درمورد سوشال مدیا و عوارضش بود..این دوستم همیشه تاکید داشت که این سایتای ارتباط جمعی بیشتر ازینکه سازنده باشن مخربن و دارن آدمارو سوق میدن سمت ظاهرسازی و دروغ و شوآف! میگفت مثلا چه لزومی داره عمه دختردایی همسایه مامان‌بزرگم بدونه من کجام و دارم چیکار میکنم؟ من چرا باید دائما از خودم گزارش تصویری بدم که دوستان من الان فلانجام دارم فلان غذا رو میخورم؟ تازه اونوقتا بیشتر فیسبوک رواج بود و اینستاگرام اصلا باب نبود! احتمالا اگه وضع این روزای اینستارو میدید دوستم خون گریه میکرد! شایدم میبینه ها نمیدونم چون دو سه سالی هست ازش خبر ندارم!

اونوقتا من همیشه باهاش مخالفت میکردم..میگفتم چرا اینجوری فکر میکنی؟ بین اینهمه مشغله کاری و زندگی و استرس کسی وقت نمیکنه که زنگ بزنه یک ساعت با فلان آشناش حرف بزنه و احوالشو بپرسه..سوشال مدیا کارمونو راحت کرده دیگه خودمون بصورت اتوماتیک احوالمونو مینویسیم کسیم نگرانمون شد میاد میخونه نگرانیش برطرف میشه لزومی به ارتباط دونفره نمیمونه مگر اینکه باهم حرف خصوصی داشته باشن! اینجوری بیشتر مکالمات غیرضروری جلوش گرفته میشه!
اونم میگفت مکالمات غیرضروری مال آدمای غیرضروریه که اصلا بودنشون تو زندگی هم هیچ لزومی نداره!
بحث ما هیچوقت به نتیجه نمیرسید..

یکی دو سال پیش کم‌کم حس کردم که راست میگفت! از وقتی پیج رو باز کردم و بعد از طریق پیج خیلیییییی پیجهای دیگه دیدم که اصلا با اکانت شخصی از وجودشون بی‌خبر بودم..ازین پیجای زرد بی‌محتوا با میلیون‌ها فالوور..شوآف‌ها..دروغ‌ها…تظاهرها به خوشبختی و خوشحالی همیشگی..زندگیای رنگی و چشمگیر و دروغهایی که به خورد مخاطب‌ها داده می‌شد و با توهین به شعورشون مبالغ هنگفت برای تبلیغات میگرفتن و بعد با پول همون تبلیغات خودشونو برتر از فالوورهاشون میدیدن و هیچکسو آدم حساب نمیکردن، به این نتیجه رسیدم که راست میگفت! اینستاگرام تبدیل شده بود به یه مرداب..باتلاق..یه محیط زننده که هرچی بیشتر ازش میدیدی بیشتر حالت بد میشد..تنهاتر میشدی..سرم داشت گیج میرفت ازین شلوغی و یکطرفه بودن همه چیز..ازین بی‌محتوایی و پوچی یه فضا..

وقتی ازش دور شدم یکم حالم بهتر شد..البته پیج رو میگم..وقتی استفاده از اینستارو محدود کردم به اکانت شخصیم که دیگه چشمم هی نیفته به اینجور پیجا، یخورده ذهنم بازتر شد..دیدم نه اینقدرم بد نیست..پیج خوب خیلی زیاده..آدم مفید خیلی زیاده..تویی که تصمیم میگیری از کی چقدر خبر داشته باشی و در روز وقتتو صرف خوندن یا دیدن چه مطالبی بکنی..اقلا این حق انتخاب رو داری! چیزی که تو ارتباطای واقعی شاید کمتر باشه!
داشتم فکر میکردم خیلی چیزا اگه درست تعریف بشن میتونن خیلی راحت با زندگی امروز سازگار باشن و صرفا بهشون بعنوان یه چیز منفی نگاه نشه..
همین سوشال مدیاها مثل فیسبوک و اینستا درسته که باعث شدن ما بیشتر از زندگی تو دنیای واقعی تو دنیای مجازی باشم ولی یه جورایی لازمه سبک زندگی این دوره هم همینه (البته تا وقتی ازش درست استفاده بشه)

آره درسته که گاها دلمون تنگ میشه برای اون دورهمیهای پرجمعیت فامیلی که میشستیم سر یه سفره که پهن شده بود ازین سر پذیرایی تا اون سرش و زرشک پلو با مرغ و سوپ جو میخوردیم با فانتا و میگفتیم و میخندیدیم! ولی بیاین اعتراف کنیم الانم کسی جلوی کسیو نگرفته هرکی بخواد باز میتونه اینکارو بکنه…چیزی که جلوی مارو میگیره این سوشال مدیاها نیست..درواقع ما ترجیح میدیم با استفاده ازین تکنولوژی که داریم، بیشتر ارتباطاتی که احتمالا زیادم دلخواهمون نبوده مجازی نگه داریم و واقعیت ارزشمند خودمونو فقط با کسی تقسیم کنیم که واقعا برامون مهمن! گروهای تلگرام و واتس‌اپ که فقط ساخته شدن تا اعضای اونجا بدونن همگی سالمن و باهم مشکلی ندارن و همیشه هم میوت میشن درواقع ورژن آپدیت شده مهمونیای زورکی سالی یک‌بار با آدمایی بوده که مجبورا باهاشون آشنا یا فامیل بودیم و نمیشده ارتباطو قطع کنیم!
یعنی یه چیزایی باید دوباره تعریف شه تا جا بیفته..

مثلا انزوا و گوشه‌گیری…دقیقا بخاطر چیزی که بالا گفتم آدما الان برای تنهاییشون ارزش بیشتری قائلن..دوس دارن زمانشونو یا به خودشون اختصاص بدن یا به اشخاصی که دوست دارن..این دلیل نمیشه فوری بهش انگ انزوا بزنیم یا افسردگی! با خودم فکر میکردم که یادش بخیر بیست سال قبل با بچه‌های کوچه بازی میکردیم چقدر خوش میگذشت..ولی بنظرم این جای افسوس نداره! ما الانم تو همین فضای مجازی خیلی میخندیم و خوش‌میگذرونیم و یاد میگیریم! تازه با هزینه کمتر و با اختیار کامل برای انتخاب نوع فعالیتمون! یعنی درسته که یادش بخیر! ولی اگه الان باشه دوباره اونکارارو تکرار نمیکنم!

یا مثلا من چرا باید بخاطر اینکه سال یکبار به زور نمیرم خواهر زن‌دایی مامانمو ببینم بشم منزوی؟ شاید من ترجیح میدم وقتمو یه جوری هدر بدم که اقلا خودمم ازش لذت ببرم!!

اینارو نوشتم تا بگم احساس نکنین اگه زیاد دارین تو دنیای مجازی وقت میگذرونین حتما باید خودتونو سرزنش کنین! اگه از یه دید دیگه بهش نگاه کنین میبینین این دنیای مجازی خیلی زمان و انرژی و هزینه براتون سِیو میکنه و خیلی خیلی راحت‌تر میتونین یاد بگیرین و معاشرت کنین و اجتماعی بشین‌..ولی فقط درصورتی که برای اینکار آدما و آدرسای درست رو انتخاب کنین! وگرنه یا دنبال کردن آدمای پوچی که برای مشهور شدن از رقصای مضحک تا ظاهرای عجیب و دروغ گفتن نمیگذرن به هیچجا نمیشه رسید!
از من یاد بگیرین تو این چنماه از تو همین سایتای آموزشی آنلاین اندازه دو تا ارشد درس خوندم و سرتیفیکیت جمع کردم که اگه مجبور بودم کلاسای حضوریشو برم عمرا اگه یکیشم میرفتم 😒

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s