کی برمیگردم اینستا؟

صدای منو ازینجا دارین! انگار که مُردم و دارم از یه دنیای دیگه باهاتون حرف میزنم! خیلی احساس عجیبیه! اولینباری که از وبلاگ اومده بودم اینستا هم دقیقا این حس رو داشتم ولی اونوقتا تعداد مخاطبام خیلی کم بود! الان ولی…اینهمه دوست!

خوبی اینجا میدونین چیه؟ اینکه محدودیت کاراکتر ندارم! دیگه لازم نیست مثل اینستا پستای چند قسمتی بذارم و همیشه هم یه چنتاش نخونده بمونه!

یه خوبی دیگه‌ش هم اینه که مجبور نیستم عکس بذارم مخصوصا از نوع رنگی رنگیش که نه تو گرفتنش استعداد داشتم نه تو ادیتش!

ولی مهمترینش نوع تعامله..این در دسترس بودن و یوزر فرندلی بودن اینستاگرام، یعنی راحتی مسیج دادن و کامنت گذاشتن انقدر آدمارو بد عادت کرده که دیگه سخته‌شونه خارج از اینستا هم از اینترنت استفاده کنن!

دیگه هیچکس نه وبلاگ یا متنای بلند میخونه نه تا وقتی مجبور باشه میره در مورد موضوعی تحقیق میکنه و مقاله‌ای میخونه..نه حوصله داره ریویوهای محصولات جدید رو بخونه! هیچی..فقط میره از هرکسی که پیدا کرد سوالاتی رو که خیلی راحت میتونه جوابشو با گوگل کردن پیدا کنه میپرسه به این امید که بالاخره یکی جوابشو میده! یعنی تو همچین دوره‌ای باید کتاب‌خون‌ها و کسایی که برای تصمیماتشون وقت و انرژی میذارن که تحقیق کنن رو طلا گرفت!

همینطور کسایی که با اعصاب و روحیه فولادین سالهاست که در برابر هجوم بی‌احترامی‌ها و دخالت‌ها و هجوگویی‌ها و این سوالات خیلی کلی یا خیلی ریز که نه تنها تعدادشون انقدر بیشماره که نمیشه بهشون جواب داد بلکه اصلا جز خود اون فرد کس دیگه‌ای نمیتونه بهشون جواب بده، یا بی تفاوتن یا خیلی صبورانه جوابگو هستن! دمشون گرم!

من یکم سوسول بودم فک کنم!

داشتم میگفتم…تعامل…همینکه اینجا یکی انقدر به خودش زحمت میده که اسم و ایمیل بنویسه و کامنت تایپ کنه اونم با فیلترشکن، یعنی دیگه ته مرام رو برام گذاشته و واقعا نمیدونم چطوری باید تشکر کنم ازش😁

ولی خودمونیم..خیلی دوس دارم اینستامو..حالا اگه یه عده که همیشه و همه جا پیدا میشن که آدمو بی انگیزه کنن و اذیت بذاریم کنار، خیلی چیزا یاد گرفتم خیلی دوستای خوبی داشتم و خیلی تو مراحل مختلف زندگیم هم انگیزه گرفتم هم کمک..

یعنی اگه مثل من روحیه ضعیفی ندارین توصیه میکنم پیج بزنین و بنویسین! شاید منم یه مدت بعد که دوباره خودمو جمع‌و‌جور کردم برگردم..ولی تصمیم گرفتم اگه بیام فقط پست‌هام حالت روزمره نویسی داشته باشه و تجربه‌ها و اطلاعاتی که بدست میارم رو همچنان تو وبلاگ بنویسم..جای این مطالب اینجاست!

16 thoughts on “کی برمیگردم اینستا؟

  1. میکی برگرد آخه چه اهمیتی داره که یه مغز مریض چه فکری داره تو به مایی توجه کن که دوستت داریم و خط فکریمون یکیه نظرات مخالف رو تا جایی بخون که فقط کمکت کنه و اشتباهاتتو گوش زد کنه بقیه ش اصلا مهم نیست همیشه همه جا برای همه ی آدم ها مخالفت هست دشمنی هست حسادت هست وقتی نظرات از روی این چیزا نوشته بشه واقعا هیچ اهمیتی نداره

    Like

    • درسته ولی خب دیگه آرامش برام نمونده بود..یعنی من هنوز انقدر قوی نیستم که بتونم نشنیده و ندیده بگیرم..ساعتها زحمت میکشم در روز برای پیج و بعدش خیلی بیشتر از فیدبک مثبت همش فیدبکهای منفی میگیرم‌..بعنوان یه آدمس که احساسات داره منم دلزده میشم و میگم به چه قیمتی اینجوری روزامو تلخ شروع کنم

      Like

  2. آخی یاد دوران وبلاگ نویسی انداختیم . چیه این اینستا انگار دیکه هیچ لذت نابی توی هیچی نیست . همه چی اشباع و بی معنی شده اصلا دلم دوباره وبلاگ نویسی خواست . هرجا هستی موفق باشی و هرجا باشی میخونمت😉

    Like

  3. سلام میکی خانم خواهشا برگرد اینستا حس
    می‌کنم اینترفیس وبلاگ خیلی کنده هرچند وبلاگت رو بوک مارک کردم ولی کامنت گذاشتن هم یکم سخته تازه نمیشه لایک کرد اگه یه روزی پست شما و خواهرتون رو نخونم احساس میکنم یه کار ناقص و نکرده دارم تو اینستا منتظر تون هستم. محمدی از ارومیه

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s